زبان ها و فریم ورک های برنامه نویسی را با موستانگ یاد بگیرید
انواع مقاله های کاربردی در حوزه تکنولوژی، نرم افزار و سخت افزار
تلفن: 09352333881
ایمیل: info (at) mustang (dot) ir
واتساپ/تلگرام: 09352333881
نرم افزاری برای مانیتور شبکه ، کنترل پورت ها و بالابردن سرعت ping و بهینه کردن شبکه و اینترنت:
سلام من علی جوان هستم ملقب به ivan و با بخش دوم امنیت اطلاعات خدمت شما موستانگی های عزیز هستم اگر بخش اول را نخوانده اید از این لینک می توانید بخوانید. اهمیت امنیت اطلاعات در مورد بحث امنیت و دیتا چندی پیش حرف زده بودم اما در این بخش جدید می خواهم جزئیات جدید و بیشتری از این موضوع (شاید مهم) را برایتان شرح دهم. بله درست است هماگونه که اشاره کردم (موضوع شاید مهم!) چرا شاید؟ اگر امنیت اطلاعات شاید مهم است پس چرا من در این حد به این موضوع پافشاری می کنم؟! بخاطر اینکه شاید بسیاری از شما دوستان عزیز بگویید : مگر من چه شخص مهمی هستم؟ مگر من چه اطلاعات مهمی دارم؟ این موضوع برای من مهم نیست! من فقط یک شهروند عادی هستم! و .. اما دوستان! توجه کنید شما باید این حرف ها را بزنید. شما باید بگویید من شخص مهمی نیستم. شما باید بگویید این موضوع برای من مهم نیست. شما باید این حرف ها را بزنید و این عقاید را داشته باشید، چرا؟ چون اگر بگویید : موضوع امنیت اطلاعات خیلی برای من مهم است. من خیلی به این موضوع توجه می کنم. بعد چه اتفاقی خواهد افتاد؟! آیا اگر به این موضوع توجه می کردید، این حجم عظیم دیتا می توانست جمع آوری شود؟ آیا جهان می توانست تبدیل به جهانی که الان هست شود؟ قطعا نه! پس از روی کار آمدن شبکه جهانی اینترنت – درست است که یک جهش بزرگ در دنیا رخ داد – اما به همان اندازه هم بخش تاریک آن رشد کرد و با گذر زمان و گسترشِ بیشتر اینترنت، تاریک و تاریک تر شد! ما عادت کرده ایم با دید مثبت به تکنولوژی نگاه کنیم ! همین موبایلی که دستتان است، همین لپ تاپی که دارید، همه و همه در حال جاسوسی از شما هستند! اکثر ما وب کم لپ تاپمان را می پوشانیم، اما به دوربین های باز بقیه دیوار ها توجه نمی کنیم! چرا؟ چون از اول، سینما جوری در مغز ما تزریق کرده است که فقط ممکن است وب کم لپ تاپ و کامپیوترتان هک شود! نه اینطور نیست دوربین هر دستگاهی که امکان دسترسی به اینترنت را دارد قابل هک شدن است! حتی دوربین های مدار بسته شرکت ها و دوربین های مداربسته سطح شهرها که متصل به ایستگاه های پلیس هستند هم قابل هک شدند! چه اتفاقی برای زندان اوین افتاد؟… هوش مصنوعی ، دوست یا دشمن ؟ هوش مصنوعی ، مقوله ای که خیلی به آن علاقه مند هستیم و دید مثبتی داریم. اما همین هوش مصنوعی در نهایت ضد بشر خواهد شد! دیتا آنالیزرهای بزرگ آیا انسان هستند؟ پشتیبانی شرکت های بزرگ آیا انسان هستند؟ قلب تپنده اپلیکیشن های بزرگ مانند” اینستاگرام، فوتوشاپ قلب تپنده سیستم عامل ها سیستم پردازشی پردازنده های جدید مانند Kirin 990 آنالیزرهای وب سایت های بزرگ آیا فقط مجموعه ای از کدها هستند؟ نه! همه AI هستند. اپلیکیشن های مختلف که می توانند چهره شما را پیر یا جوان کنند. یا اصلاً چهره شما را در قالب بدن یک فرد دیگر بگذارند. مانند تکنولوژی Deep fake . آیا فقط مجموعه ثابتی از کد ها هستند؟ خیر همه AI هستند! قطعا که شما دوست ندارید چهره خود را در بدن افراد نادرست ببینید! این مثال ها تنها بخش کوچکی از دنیای هوش مصنوعی است و هوش مصنوعی بسیار بسیار – و باز هم تکرار میکنم – بسیار بزرگ تر از این حرف هاست! هوش مصنوعی از جنبه های مختلفی می تواند برای بشر خطرناک باشد، نه صرفاً سایبری! آینده ای را تصور کنید که هوش مصنوعی بر انسان ها حکمرانی می کند… هرگز امنیت اطلاعات بصورت مطلق وجود نخواهد داشت! ویدیو های ضبط شده ی ما از دوربین های مداربسته در دارک وب موجود است و یک بچه 16 ساله مسلط به علوم کامپیوتر می تواند آن ها را بخرد و استفاده کند! بله درست است ما در سال 2021 زندگی می کنیم. چه فرقی با سال 1960 داریم ؟ زندگی ها دیجیتالی شده است. آزادی بیان داریم (البته نه همه جا) ، همه به یکدیگر از طریق ارتباطات مجازی متصل هستیم. اما همیشه در حال ردیابی و رصد هستیم! دنیای سایبری روز به روز در حال گسترش و بزرگ شدن است و بخش تاریک آن نیز تاریک و تاریک تر می شود… تمامی فعالیت های شما در وب سایت ها، اپلیکیشن ها در حال ردیابی هستند! توسط شرکت های بزرگ، توسط دولت ها، توسط هکر ها، توسط شرکت های تبلیغاتی، توسط سازمان های گسترش یافته و… WE ALL ARE BEEN WATHED هنگامی که از یک وب سایت بزرگ بازدید می کنید ( مانند آمازون یا E Bay ) ، آن وب سایت در حال ردیابی فعالیت های شماست. از وقتی دستگاهتان را به اینترنت متصل می کنید ، اپلیکیشن ها و سرویس های مختلف در حال ردیابی فعالیت های شما در داخل و بیرون از آن اپلیکیشن هستند! نه تنها فعالیت های شما ردیابی می شود ، بلکه دیتای مورد نیاز آن سرویس نیز از دستگاه شما جمع آوری می شود! چرا واتس اپ رایگان است؟ چرا تلگرام رایگان است؟ چرا فیسبوک رایگان است؟ چرا شرکت های مطرح چینی با قیمتی بسیار پایین ، محصولات دیجیتالی خود را می فروشند؟ چون همه و همه در حال جمع آوری اطلاعات و ردیابی فعالیت های شما هستند! آیا دیواس هایمان دوستمان هستند؟ موبایل شما، لپ تاپ شما ، در واقع دزدان سایبری همراه شما هستند! شما با خود یک اسمارت فون حمل نمی کنید! در واقع همراه خود یک دزد سایبری دارید! دوربین های پاپ آپ! چرا دوربین های پاپ آپ با سرعت از دیوایس ها حذف شد و اجازه تولید بیشتر محصولات با دوربین پاپ آپ رد شد؟ تمامی دلایل فرعی را رد می کنم و هیچ کاری با دلیل هایی که رسانه ها برای حذف شدن دوربین پاپ آپ مطرح می کنند ندارم! موستانگی های گرامی ، مهم ترین دلیل ناپدید شدن دوربین پاپ آپ بخاطر عدم دسترسی نهادهای مختلف به دوربین دستگاه شماست! موبایلی را با یک دوربین پاپ آپ تصور کنید که دسترسی تمامی اپلیکیشن و سرویس هایش به دوربین مسدود است. حال وقتی این
سلام من Ivan هستم و در این مقاله می خواهم درمورد یک موضوع مهم صحبت کنم: امنیت سایبری ! به قول مرحوم جان مک آفی : ما در عصری بدون امنیت سایبری زندگی می کنیم! آیا ادعای سرویس دهنده های بزرگ دنیا درباره امنیت سایبری واقعیت دارد؟ به یاد دارم استادی داشتیم که همیشه می گفت: دیتا ( داده ) بزرگترین دارایی کنونی بشر است! حتما تا به حال با خود فکر کرده اید که: چرا شرکت های مختلف به شما فضای ابری رایگان ارائه می دهند؟ یا چرا VPN های رایگان سرتاسر استورها موجود است؟ یا چرا بعضی از وب سایت ها برای ارائه خدمات خود، از شما می خواهند که حتما در سایت یک اکانت بسازید؟ و یا… با تمامی این (یا) ها می خواهم به این موضوع برسم: جمع آوری دیتا ! مسیر همه این ها در انتها به کسب درآمد بیشتر ختم می شود! تمامی سرویس ها با یک هدف خاص از شما دیتا جمع آوری می کنند. از فیسبوک گرفته تا فضای های ابری ، همه و همه اهداف مختلفی دارند که نهایت همه آن ها هم درآمد زایی بیشتر است. بگذارید بیشتر وارد عمق این فاجعه ترسناک شوم! مثال من صرفاً اینستاگرام است و البته این دلیل نمی شود که شبکه های اجتماعی دیگر اینگونه نباشند! اینستاگرام می داند که شما به چه چیزی علاقه دارید. چه پست هایی را بیشتر لایک می کنید. چه هشتک هایی را بیشتر دنبال می کنید. چه افرادی را بیشتر فالو می کنید. اینستاگرام می داند شما علاقه مند به چه محصولی هستید و یا به چه محصولی نیاز دارید و تبلیغ همان محصول را به شما نشان می دهد. البته این مورد در ایران و کشورهایی مانند ایران که درصد کمی از مردمانش دسترسی به پی پال و یا اکانت هایی از این قبیل دارند زیاد صدق نمی کند. چون بی فایده است! اینستاگرام و گوگل و شبکه های اجتماعیِ از این قبیل ( به غیر از اینکه شناختی بر شخصیت شما دارند و اطلاعات نرم افزاری شما را جمع آوری می کنند) ، اطلاعات سخت افزاری دستگاه شما را نیز جمع می کنند! هوش مصنوعی هم وارد می شود! آیا می دانید خیلی از وب سایت های معروف و بزرگ دنیا از زمانی که شما وارد سایت شده تا زمانی که خارج شوید مدام در حال آنالیز کردن چهره و رفتار شما هستند؟! دوربین شما فعال می شود و چهره شما را که وارد هر صفحه از محصولاتشان می شوید، آنلایز می کنند. این شرکت ها رفتار کاربران را با هوش مصنوعی آنلایز می کنند. مثلاً: چرا این دسته از کاربران، وقتی وارد فلان بخش از سایت شدند زود خارج شدند؟ یا مثلاً چرا از خرید خود منصرف شدند؟ آن ها رفتار کاربران را آنلایز می کنند تا مشکلات سایت خود را فهمیده و رفع کنند. این فقط بخش کوچکی از ماجراست! دولت ها و نهاد های مختلف نیز اطلاعات شما را جمع آوری می کنند. بخش بزرگی از اطلاعات شما برای نهاد های تبلیغاتی جمع آوری می شود! ( در مورد tracking pixel می دانید؟ ) شاید این خودمان هستیم که امنیت سایبری مان را نقض می کنیم! تا به حال بخش Agreement ها را مطالعه کرده اید؟ خیلی جالب است! 99 درصد از ما، هنگام نصب یک اپلیکیشن یا فعال سازی یک سرویس، با سرعت بر روی Next کلیک می کنیم، بدون آن که بخوانیم! عمده دلیل نخواندنِ بخش اگریمنت ها بخاطر بسیار طومار بودن آن است. از نظر روانی کم تر کسی ممکن است همه آن مطالب را بخواند! اما در هر صورت، بدون آن که بدانیم چه چیز هایی نوشته است فوراً آن را می پذیریم و رد می شویم! دوستان، این را بدانید که این ما هستیم که اجازه می دهیم چیزی به اسم حریم شخصی یا همان امنیت سایبری وجود نداشته باشد! درواقع ما آن را می پذیریم! ما آن را انتخاب کرده ایم! این ما هستیم که از VPN های رایگان استفاده می کنیم. این ما هستیم که اطلاعات خود را در فضاهای ابری ذخیره می کنیم. این ما هستیم که اگریمنت ها را می پذیریم. این ما هستیم که اطلاعات شخصی خود را در دستگاه های آنلاین نگه داری می کنیم. دوستان گرامی چیزی به اسم حریم شخصی در فضای اینترنت وجود ندارد! فرد برهنه ای را تصور کنید که در بین یک جمعیت ایستاده است و فکر می کند که چون فقط یک کروات زده ، به این معنا است که کسی بدن برهنه وی را نمی بیند! امنیت سایبری نیز دقیقا به این صورت است! با گذاشتن تنظیمات امنیتی و پروتکل های امنیتی و سناریوهای امنیتی فقط دل من و شما را خوش می کنند! بله درست است! آنتی ویروس ها از شما در برابر Malware ها و ویروس ها محافظت می کنند. ولی همان آنتی ویروس در حال جمع آوری دیتا شما و آنالیز آن است! امنیت سایبری و سیستم عامل ها سیستم عامل ها نیز در حال جمع آوری اطلاعات سخت افزاری و نرم افزاری شما هستند. به عنوان مثال، سیستم عامل محبوب ویندوز ، یکسری telemetry سرویس ها و هاست سرویس ها و… دارد که از وقتی که آنلاین می شوید تا وقتی که آفلاین شوید، در حال جمع آوری دیتای شماست! بیت به بیت، بایت به بایت به قدری ریز و آرام و کم اطلاعات شما جمع آوری می شود که هیچ حجمی از سوی شما کم نمی شود! بخشی از این اطلاعات درواقع نحوه رفتار شما با UI است! مایکروسافت باید بداند که کاربرانش چگونه از سیستم عاملش استفاده می کنند! اپل نیز همینطور. هوآوی، ال جی، سونی ، همه و همه. تفاوتی ندارد! تمامی این حقایق مربوط به بخش خوب داستان است! اگر اطلاعات شما دست نهادهای قانونی باشد نمی تواند مشکل ساز شود. درد اصلی مربوط به روی دیگر سکه است! وقتی این اطلاعات به هر دلیلی درز پیدا می کند، تازه فاجعه جدید آغاز می شود! حتما که دوست ندارید اطلاعاتتان توسط افراد غریبه، آن هم در دارک وب رد و بدل شود! وقتی اطلاعات یک دیتابیس درز پیدا می کند و در اینترنت گسترش می یابد، فاجعه اصلی آغاز می شود. همین موضوع است که
tracking pixel یا پیکسل های ردیاب ! فکر می کنید چه هستند؟ اسمشان مرموز به نظر می رسد و احتمالاً خودتان همین امسال هزار تا از آنها را دانلود کرده اید (شاید هم بیشتر!) شاید فکر کنید این تکنولوژی می تواند تهدیدی برای حریم خصوصی ما به حساب آید. خب، tracking pixel بر خلاف اسم اندک ترسناکش، تکنولوژی ساده و تقریباً بی ضرری است. اما استفاده ای که شرکت های تبلیغاتی از آنها می کنند است که بحث برانگیز شده. ولی در کل می توان گفت که تهدید جدی برای نقض حریم شخصی افراد حساب نمی شود. در هر صورت موستانگ تصمیم دارد تا در این مقاله شما را با این مفهوم و نحوه عملکرد آن آشنا کند. اصلاً tracking pixel یعنی چه؟ موسسه های تبلیغاتی و بازاریاب ها از tracking pixel استفاده کرده و داده های لازم برای جهت دهی به تبلیغاتشان را جمع آوری می کنند. یک tracking pixel ، در واقع یک عکس است. عکس کوچکی به اندازه 1*1 پیکسل که درون ایمیل ها، وبسایت ها و سایر داده های دیجیتال جاسازی می شود و دیدنش تقریباً غیر ممکن است. tracking pixel درون فایل های مالتی مدیا جاسازی می شود (از طریق کد) و حاوی یک لینک است. وقتی کاربر ایمیل را باز کرده و یا وبسایتی را می بیند، مرورگر او ، این پیکسل و در نتیجه لینک را دریافت می کند. حالا پیکسل می تواند بازدید کاربر از وبسایت را ثبت کرده و داده ها را به سرور خودش (pixel server) ارسال کند (به همان لینک جاسازی شده). حالا اگر این پیکسل با جاوا اسکریپت همراه شود، می تواند داده های بیشتر و حساس تری را هم جمع آوری کند. داده هایی نظیر: چه سیستم عاملی دارید از چه نوع وبسایت هایی معمولاً بازدید می کنید سرویس دهنده ایمیل شما چیست رزولوشن صفحه نمایش شما چند است زمانی دقیقی که ایمیل باز شده یا وبسایت بازدید شده انواع فعالیت های شما هنگام بازدید سایت آدرس های IP دقت کنید که tracking pixel ها معمولاً نمی توانند مکان دقیق شما را پیدا کنند (فقط سرویس دهنده های شما و اطلاعات کلی مکان جغرافیایی را پیدا می کنند). چرا این پیکسل انقدر مهم است؟ این نوع تکنولوژی برای صاحبان وبسایت ها ، بازاریابان و کسب و کارها بسیار اهمیت دارد. این پیکسل ها به خودی خود بد نیستند، اما می توانند گاهی اوقات فضول باشند! ولی نه! نمی توانند اطلاعات خیلی دقیقی از همه حرکات شما در اینترنت را بدست آورند. خرید آنلاین گرچه بعضاً اعصاب خرد کن به نظر می رسد، اما در واقع یکی از دلایل مفید بودن اینترنت هم همین خرید و فروش هاست. علاوه بر این، تبلیغاتی که بر اساس منطقه جغرافیایی شما هستند، به کسب و کارهای نوپا و حتی کسب و کارهایی که خودتان هم برای آن ها کار می کنید، خیلی کمک می کنند. بنابرین tracking pixel فوایدی دارد که به نفع عموم مردم است، و البته برخی استفاده های منفی. حالا این سوال پیش می آید: آیا واقعاً هدف وسیله را توجیه می کند؟ Tracking pixel و اسپمر ها همانند سایر تکنولوژی های به ظاهر معصوم دیگر، اسپمرها اینجا نیز وارد می شوند! آیا تا به حال تماس تلفنی داشته اید که بعد از اتصال تماس، فرد تماس گیرنده بلافاصله قطع کند؟ احتمالاً بعد از این اتفاق انبوهی از مزاحم های تلفنی سمتتان روانه شدند! tracking pixel نیز به همین صورت کار می کند. اسپمرها و ربات های هنرمند، اول ایمیلی حاوی این پیکسل ارسال می کنند تا ببیند آیا گیرنده حقیقی وجود دارد یا نه. اگر جواب مثبت بود، شما هدف اسپم های بعدی آن ها خواهید شد! البته همانند سایر تهدیدهای تکنولوژی، tracking pixel نیز می تواند توسط برنامه نویسان سخت کوش مهار شود. چطور از آن ها جلوگیری کنیم؟ اگر حریم خصوصی برایتان مهم است (که باید هم باشد)، بهتر است دانش خودتان را درباره پیکسل های ردیاب بالا ببرید. چیزی که در درجه اول باید بدانید، اینست که بخش زیادی از آن ها تهدید جدی برای شما و اطلاعات حیاتی شما حساب نمی شوند (حداقل تا به امروز). و بلاک کردنشان یک امر ضروری نیست. حتی می توانید این پیکسل ها را مثل کوکی ها (cookies) بدانید (هر چند پیکسل های ردیاب اندکی تهاجمی تر هستند). اما اگر می خواهید صندوق ایمیل خود را از آن ها پاک کنید، خیلی ساده است: تنها کافی است تا به قسمت تنظیمات رفته و اجازه دانلود خودکار و بدون اجازه محتوای فایل های html ، به خصوص عکس ها را ندهید. با همین تغییر کوچک می توانید از دست پیکسل های ردیاب ایمیلی در امان بمانید. حتی می توانید تنظیمات firewall خودتان را تغییر دهید، یا از پرو*کسی ها و یا مرورگر T*or برای اینترنت گردی استفاده کنید. در این صورت این پیکسل های مزاحم نمی توانند بطور خودکار دانلود شوند. نظر شما در این مورد چیست؟ فکر می کنید وجود چنین تکنولوژی هایی ضروری است؟ اگر هر گونه سوال ، ابهام یا پیشنهادی برای تولید محتوا داشتید، کافی است تا نظرات خود را در قسمت دیدگاه ها ثبت کنید. موستانگ ، خواندن بازخورد های شما را بسیار دوست دارد. 😊 برای مطالب جذاب بیشتر نیز کافی است تا موستانگ را در پادوک دنبال کنید. در مانژ نیز می توانید نمونه کدهای فراوانی از انواع زبان های برنامه نویسی را پیدا کنید و سوالات خود را نیز قرار دهید. مرجع: سایت careerkarma.com
دی ان اس یا DNS مخفف عبارت Domain Name System است و به عنوان دفتر تلفن اینترنت شناخته می شود. همان طور که می دانید، انسان ها برای دسترسی به داده در اینترنت ، از نام دامنه استفاده می کنند، مثلاً mustang.ir . اما می دانید که مرورگرها با روشی دیگر با هم تعامل می کنند؟ از طریق آدرس آی پی (IP:Internet Protocol). حالا کار دی ان اس چیست ؟ دی ان اس ، نام دامنه ها را به آدرس های IP ترجمه می کند تا مرورگر بتواند داده ها را لود کند. در این مقاله با موستانگ هم قدم شوید تا ببینیم دی ان اس چیست و چطور با تغییر آن، می توان کارایی و امنیت شبکه را بالاتر برد. هر دستگاهی که به اینترنت وصل می شود، یک آدرس IP منحصر بفرد دارد. ماشین های دیگر با استفاده از همین آدرس، می توانند این دستگاه را پیدا کنند. اگر سرورهای دی ان اس وجود نداشت، باید ما انسان ها نیز همانند ماشین ها، آدرس های IP را به خاطر می سپردیم! آدرس هایی نظیر: 192.168.1.1 (در IPv4) یا حتی نوع پیشرفته ترش: 2400:cb00:2048:1::c629:d7a2 (IPv6). شدنی نیست، این طور فکر نمی کنید؟ دی ان اس چطور کار می کند؟ همان طور که در دنیای واقعی برای پیدا کردن یک خانه، نیاز به آدرسی متشکل از چند خیابان داریم، در دنیای مجازی نیز هر دستگاه یک آدرس IP دارد که برای پیدا کردنش به آن نیاز داریم. کار دی ان اس اینست که آدرس دامنه را (مثلاً wwww.mustang.ir) ، به آدرس مورد پسند کامپیوترها، یا همان آدرس IP تبدیل می کند (مثلاً 192.168.1.1). وقتی کاربر شروع به تایپ کردن نام سایت در نوار جستجو مرورگر خود می کند، دی ان اس کار خودش را شروع می کند و این نام را به آدرس IP تبدیل کرده و در نتیجه مرورگر صفحه مورد نظر کاربر را لود می کند. سرور دی ان اس چیست و چه تاثیری روی کارایی و امنیت شبکه دارد؟ همان طور که گفتیم، وظیفه یک سرور دی ان اس ، ترجمه نام دامنه ها به آدرس های IP است. شبکه اینترنتی که در خانه تان دارید، به احتمال زیاد متکی به سرور دی ان اس ای است که توسط شرکت ارئه دهنده اینترنتتان (ISP) مدیریت می شود. هر بار که آدرسی را تایپ می کنید، مرورگرتان این آدرس را به سرور دی ان اس می فرستد و این سرور باید طی تعاملاتی پیچیده با سایر سرورها، آدرس IP درست را پیدا کند. حالا اگر سرور دی ان اس از سیستم کش استفاده کند، این فرآیند می تواند سریعتر هم شود. بنابرین همان طور که می بینید، کارایی سرور دی ان اس ، تاثیر بسزایی در تجربه کار شما با اینترنت دارد و اگر سرور دی ان اس را از میان حرفه ای ها (نه صرفاً سروری که isp تان دارد) انتخاب کنید، می توانید کارایی بهتری را دریافت کنید. به غیر از بحث کارایی، مساله دیگری که در مورد سرورهای دی ان اس مهم است ، امنیت آن هاست. می دانستید هر آدرسی را که در اینترنت جستجو می کنید، ISP شما از آن اطلاع یافته و می تواند ثبت کند (مگر اینکه از VPN استفاده کنید)؟! و تقریباً راه فراری هم برای آن وجود ندارد! (اگر چیزی را در اینترنت از کسی بخواهید، ناخودآگاه آن کس از درخواست شما آگاه خواهد شد!) اما راه حل چیست؟ یک راه حل ایده آل ، تغییر سرور دی ان اس به سرورهایی است که کارایی و امنیت برایشان اولویت است. نظیر: سرویس هایی که توسط گوگل ارائه می شود (Google Public DNS) یا سرویس OpenDNS. وقتی از یک سرویس دهنده دی ان اس مطمئن استفاده می کنید، نه تنها می توانید سرعت اینترنت خود را افزایش داده، بلکه می تواند خیالتان از بابت امنیت شبکه و در امان ماندن از حمله های فیشینگ و بدافزارها نیز راحت باشد. حتی می توانید از بابت عدم دسترسی فرزندانتان به محتواهای نامناسب نیز مطمئن باشد. حال که با مفهوم دی ان اس چیست آشنا شدید، پیشنهاد می کنیم که ویدئوی بالا را مشاهده کرده و نحوه تغییر دادن سرور دی ان اس خود به یک سرور مطمئن را بیاموزید. نظر شما در مورد دی ان اس چیست ؟ فکر می کنید تغییر آن ضروری است؟ اگر هر گونه سوال ، ابهام یا پیشنهادی برای تولید محتوا داشتید، کافی است تا نظرات خود را در قسمت دیدگاه ها ثبت کنید. موستانگ ، خواندن بازخورد های شما را بسیار دوست دارد. 😊 برای مطالب جذاب بیشتر نیز کافی است تا موستانگ را در پادوک دنبال کنید. در مانژ نیز می توانید نمونه کدهای فراوانی از انواع زبان های برنامه نویسی را پیدا کنید و سوالات خود را نیز قرار دهید.
با وجود تیترهای هراسناکی که در مورد امنیت در اندروید می زنند ، شاید تصور کرده باشید که واقعاً اندروید نا امن است. اما اینطور نیست! شاید ندانید، اما اندروید (که بر پایه سیستم عامل لینوکس هم نوشته شده) قابلیت های زیادی برای قوی تر شدن و بهبود موارد امنیتی در خود تعبیه کرده است. بعضی از این قابلیت ها بطور پیش فرض فعال هستند و چه متوجهشان باشید و چه نباشید، از شما محافظت می کنند. اما برخی نیز هستند که نیازمند توجه شمایند. در این ویدئوی آموزشی ، قصد داریم تا موارد مهمی مرتبط با امنیت در اندروید را به شما بیاموزیم که با رعایت آن ها ، می تواند خیالتان از بابت هر بدافزار و حمله ای در امان باشد. پس با ما همراه باشید. اجازه های دسترسی ، اولین اصلی که باید برای داشتن امنیت در اندروید به آن دقت کنید! واقعیتش را بخواهید ، این بدافزارها و آدم های ترسناک نیستند که در امنیت اندروید اختلال ایجاد می کنند ، بلکه بیخیالی و سهل انگاری خودمان است که در درجه اول مشکل ساز می شود! چگونه؟ مثلاً با در دسترس بودن گوشی مان یا با باز نگهداشتن چند ده برنامه در حافظه اندروید ، این اجازه را به برنامه ها و آدم های جانبی می دهیم که بی اجازه به داده هایمان دسترسی داشته باشند! بنابرین اولین کاری که برای بهبود امنیت در اندروید انجام می دهید ، باید این باشد: بروید و نگاهی دوباره بیندازید به اجازه های دسترسی! برخلاف چیزی که احتمالاً زیاد می شنوید ، برنامه های اندرویدی نمی توانند به داده ها یا قسمتی از گوشی تان دسترسی داشته باشند ، مگر اینکه شما خودتان این دسترسی را به آن ها داده باشید! پس موستانگ قویاً به شما پیشنهاد می کند که هر چند وقت یکبار به قسمت تنظیمات رفته و اجازه های دسترسی برنامه ها را مجدداً مورد بررسی قرار دهید. البته با آپدیت هایی که به مرور منتشر می شود ، موارد امنیت در اندروید بیشتر مدنظر قرار گرفته می شود. (مثلاً در اندروید 10 می توانید انتخاب کنید که یک برنامه فقط وقتی که مورد استفاده قرار می گیرد ، از اطلاعات مکان جغرافیایی گوشی تان استفاده کند و نه همیشه! و یا در اندروید 11 می توانید بگویید که یک برنامه فقط یک بار اجازه دسترسی خاصی را داشته باشد). تمامی مراحل لازم برای تنظیم اجازه های دسترسی را می توانید در فیلم آموزشی مشاهده کنید. نقش آنتی ویروس اگر با وجود رعایت تمامی موارد امنیتی ، باز هم نسبت به سلامتی داده هایتان نگرانی دارید ، می توانید از یک آنتی ویروس برای اندروید کمک بگیرید. همان طور که در فیلم آموزشی نیز مشاهده می کنید، ما به شما آنتی ویروس kaspersky را پیشنهاد می دهیم. اگرچه آنتی ویروس های متنوع زیادی برای اندروید وجود دارند که می توانید از آن ها نیز بهره بگیرید. اگر هر گونه سوال ، ابهام یا پیشنهادی برای تولید محتوا داشتید، کافی است تا نظرات خود را در قسمت دیدگاه ها ثبت کنید. موستانگ ، خواندن بازخورد های شما را بسیار دوست دارد. 😊 برای مطالب جذاب بیشتر نیز کافی است تا موستانگ را در پادوک دنبال کنید. در مانژ نیز می توانید نمونه کدهای فراوانی از انواع زبان های برنامه نویسی را پیدا کنید و سوالات خود را نیز قرار دهید.
